| 個人檔案Mein Platz部落格清單 | 說明 |
|
|
5月29日 Congratulationsขอแสดงความยินดีกับเพื่อนแก้ว เพื่อนบัว และเพื่อนอิ่ม ที่ผ่านรอบ Final ของ JALways
ขอให้ทุกคนผ่านการตรวจร่างกาย และผ่านการเทรน(ได้ข่าวว่าโหด) ไปได้ด้วยดี 5月26日 ความเชื่อศิลปิน : บอดี้สแลม (Bodyslam) มันเกือบจะล้มมันเหนื่อยมันล้าเหมือนแทบขาดใจ เดินมาจนท้อไม่เจอจุดหมายปลายทางที่ฝัน จะกลับได้ไหมถ้าเดินต่อไปยากเย็นขนาดนั้น ยังถามใจ ตลอดชีวิตฉันเจอในสิ่งที่คิด หรือมันจะเป็นอะไรที่ผิด และฉันเองที่หลงทาง ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่ มันจะไปจบที่ตรงไหน เมื่อเดินเท่าไหร่มันก็ไปไม่ถึง เดินต่อช้าๆไม่อยากปล่อยฝันให้มันหลุดมือ ที่สั่งให้ฉันไปต่อก็คือความเชื่อเท่านั้น แค่ในวันนี้เรี่ยวแรงยังเหลือก็ยังต้องฝัน ต้องก้าวไป ตลอดชีวิตฉันเจอในสิ่งที่คิด แม้ไม่ว่ามันจะถูกหรือผิด จะขอทำสุดหัวใจ ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน หกล้มคลุกคลานเท่าไหร่ มันจะไปจบที่ตรงไหน แต่จะยังไงก็ต้องไปให้ถึง ที่สุดถ้ามันจะไม่คุ้ม แต่มันก็ดีที่อย่างน้อย ได้จดจำว่าครั้งนึงเคยก้าวไป แค่คนที่เชื่อในความฝัน จะเหน็ดจะเหนื่อยก็ยังต้องเดินต่อไป ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง แม้พลาดพลั้งสักกี่ครั้งยังฝันไกล แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ฉันยังไม่ตาย ฉันยังคงหายใจ 4月5日 จะกลับบ้าน และจะไม่รับตำแหน่งเมื่อคืนก่อนนอน
นึกในใจว่าสบายและ
ตื่นสายได้...ไม่ต้องรีบ
ตอนเช้า...
ตั้งโทรศัพท์มือถือให้ปลุก 6.30
ตื่นจริง เกือบ 7 โมง
เริ่มคิดในใจ
แล้วมันจะทันมั้ยเนี่ย
ยิ่งสายรถก็ยิ่งติด
เลยรีบอาบน้ำแต่งตัว
และหอบผ้าหอบผ่อนเผ่นกลับบ้าน
ก่อนออกจากบ้านก็สำรวจก่อน
เจ้าของบ้านเค้าออกไปกันหมดยัง
จะได้ล็อกบ้าน
เอ...
เงียบๆ แฮะ
สงสัยไปหมดแล้ว
เดินไปดูประตูหลัง...
อ๊ะ มีคนล็อกแล้ว
ไปกันหมดแล้วชัวร์
เลยรีบคว้ากุญแจไปล็อกประตูหน้า
ล็อกเสร็จ หันไป
อ้าว...
รถยังอยู่นี่หว่า
ตัดฉากมาบนรถตู้...
ง่วงอะ
ทำไงดี...
งืมๆๆ
..........
อ้าว...
ที่ไหนวะเนี่ย
เย็นไว้พ่อหนุ่ม
ไงๆ มันก็สุดสายที่ The Mall
ไม่ต้องตกจาย
พักตรงนั้นไว้ก่อน
ตอนนี้หิวแล้ว
ไม่ถึงซักที
..........
อ๊ะ...
ถึงแล้วววว
วิ่งข้ามถนน ตรงไปเซเว่น
เสร็จแล้วก็ไปรอรถ
คราวนี้ไม่พลาด
1 2 6...126 เท่านั้น
ต่อให้มีป้านราม1 แต่ไม่ใช่ 126 ก็จะไม่ไป
ไม่เชื่อแล้วเว้ย...
ณ Sure Pass
ใกล้เวลาเรียนแล้ว(เหรอ)
เหลืออีก(ตั้ง) 50 นาที
เดี๋ยวอีกซัก 20 นาที ค่อยไปนั่งในห้องละกัน
พอเข้าห้อง เจอเพื่อน(เพิ่งรู้จักเมื่อวาน)
เลยคุยกันจนอาจารย์มา
วันนี้คนเยอะแฮะ
แต่ไม่เป็นไร
ของงี้ไม่เกี่ยวกับจำนวน
ใครพูดใครได้เว้ย
จริงๆ อยากจะเล่าที่อาจารย์สอนนะ
แต่มันไม่มีอะไรอ่ะ
ก็แบบ
Request, Offer, Introduce, Suggest, etc.
แต่อาจารย์แกก็เตือนตลอดว่า
ต้องใช้คำพูดที่สุภาพที่สุดเท่านั้น
ส่วนเรื่องใหม่ที่รู้วันนี้ก็คือ...
ที่มาของคำว่า "OK"
OK เกิดในสมัยสงครามโลกครั้งที่ 1
พอรบกันเสร็จในแต่ละวัน
กลับมาที่ฐาน
เค้าก็จะต้องถามไถ่กันแบบลูกผู้ชายว่า
"วันนี้ตายเท่าไหร่อ่ะ"
ถ้าบังเอิ๊ญญญญญ...วันนี้นไม่มีใครตาย
เค้าก็จะตอบสั้นๆ เพราะความเหนื่อยล้าว่า
OK (ทำมือท่าโอเคด้วยนะ)
ซึ่งมันย่อมาจาก "0 Killed"
หรือแปลอย่างสละสลวยว่า
"ศูนย์คนโดนฆ่า"
หลังสงคราม
พอได้กลับบ้าน
เลยเอามาใช้กันจนติดปาก
* แหล่งที่มา อาจารย์แมท ณ Sure Pass (แกคอนเฟิร์มนะ)
ว่าแล้วก็หมดเวลา
กลับบ้านๆๆ
มาที่ The Mall
เดินไปท่ารถตู้
มองๆ อยู่ซักพัก
ไม่เห็นมีรถไปหมอชิตเลย
เดี๋ยว...ต้องถามเพื่อความแน่ใจ
อืมๆ ไม่มีจริงๆ ด้วย
อ้าว...ทำไงละที่นี้
แบกของมาแล้ว
โทรถามเพื่อนเก่า (คนเมื่อวาน)
ได้ความว่าต้องรอรถเมล์แถวนั้น
และบอกเลขเด็ดมาว่า 1...4...5
แต่รอแล้วรอเล่า
มันก็ยังไม่มา
เอ๊ะ...คันนี้ดูดีมีสง่า ท่าทางจะไปหมอชิต
...ขึ้นดีกว่า
แม้ว่าจะไม่คุ้นทาง
แต่สุดท้ายก็มาถึงจนได้
หิวอีก เข้าเซเว่น (อีกและ)
เสร็จสับก็ไปซื้อตั๋ว
โชคดีมาก อีก 10 นาทีรถออก
ไม่ต้องรอนาน สบายจาย
รถออกซักพัก
อิ่มแล้วนี่ แอร์ก็เย็น
หลับดีกว่า...
พอมาถึง บขส สิงห์บุรี
วิ่งแจ้นไปเซเว่น
ไปซื้อเน็ตของ e-Go
ถามคนขาย
"มีเน็ตของ e-Go มั้ยคับ"
คนขายบอกมี
หาซักพัก...
"ขอโทษคับ หมดแล้ว"
"เมื่อวานยังมีอยู่เลยตั้ง 4 อัน"
..........
ไม่เป็นไร ไปซื้อแถมบ้านก็ได้งั้น
กลับมาบ้าน
ใช้เน็ตมหาลัยก่อนก็ได้
เล่นไปเล่นมา
ไปดูทีวีดีกว่า
อ้าว...ทักษิณประกาศไม่รับตำแหน่งนายก
ไปๆ มาๆ ก็คือว่า ไม่เกี่ยวกับลาออกอยู่ดี
ถือว่ายังไม่ meet demand
แต่ไม่เป็นไร ช่างมัน
ที่สำคัญ
คืนนี้ดูบอลดีกว่า
อ้าว...บอลจะมาแล้ว
ไปดูดีกว่า
อ่อ...
ลืมบอกไป
"I'm a real Lyon fan."
พูดแบบพวกนักเตะที่เพิ่งย้ายทีมใหม่ๆ
ทำปากหวานไปงั้น... 4月3日 My First Day @ Sure Passหลังจากฟังการ brief แผนการเดินทางเรียบร้อยเมื่อคืน
รุ่งเช้า...เช้าจริงๆ
ตี 5 ครึ่งได้มั้ง
อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ จนออกไปรอรถก็ประมาณ 6 โมง 15
ฝนตกซะงั้น
แต่โชคดีที่รถตู้มาไว
เลยไม่ค่อยเปียก
พอรถตู้มาถึงที่ The Mall
ก็ทำตามแผน
เดินข้ามถนนไปอีกฝั่งนึง
เค้าบอกว่าคันไหนก็ผ่านหน้ารามทั้งนั้น
แต่...
ไม่เชื่อหรอก
อย่างน้อยก็ต้องดูก่อนอะ ว่าป้ายมันว่าไง
นี่ๆ คันนี้มีเขียนว่าราม1 ด้วย
เลขรถก็สวย 150 เลขเดียวกับรหัสนักศึกษาเลย
เอาคันนี้ละกัน
นั่งไปก็ดูทางไป
เอ...
ทำไมมันไม่เลี้ยวหว่า
เอ๊ะ...
มันจะไปไหนของมันละเนี่ย
ว่าแล้วก็ต้องไปเจรจากับกระเป๋ารถเมล์ให้รู้เรื่อง
ก็ได้ความว่า...
กำลังจะไปปากเกร็ดค่ะ
เดี๋ยวคุณลงป้ายหน้า แล้วขึ้นสาย 115 ไปนะ
เลยต้องรีบพาตัวเองลงมาโดยไว
สุดท้ายก็ไปถึงที่เรียนอย่างปลอดภัย
และทันเวลา...ทันซะยิ่งกว่าทันซะอีก
ไปถึงตอน 8 โมง
เรียนตอน 10 โมง
เอาไงดี...
ไปเซเว่นดีกว่า
หาไรกิน
ซื้อ Soccer มาอ่านด้วยดีกว่า...ฆ่าเวลา
และแล้วเวลาก็ผ่านไปช้าเหมือนโกหก
พอ 9 โมงครึ่ง
ตัดสินใจ ไปนั่งรอในห้องเรียนดีกว่า
พอเข้าไปซักพัก
ตกใจ...
เค้าพูดภาษาอังกฤษกัน
ทั้งๆ ที่ยังไม่เริ่มเรียน
งงวุ้ย
แต่ใจเย็นไว้
วางฟอร์มไปก่อน
ดูก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
พออาจารย์เข้ามา
ก็เริ่มเลย
อาจารย์พูดเกี่ยวกับการเลือกตั้ง
เรื่องนี้ไม่มีข้อมูล...เงียบดีกว่า
แล้วอยู่ๆ แกก็ถามว่า เมื่อคืน West Ham เป็นไง
โอ้ Soccer เมื่อเช้าช่วยชีวิต
เลยตอบไปเป็นประโยคที่สมบูรณ์ที่สุดว่า
"Draw"
อิอิ
ว่าแล้วก็เริ่มเรียนจริงๆ จังๆ ซะที
แกก็เอา Tongue Twisters มาหาอ่านเหมือนเดิม
แต่ไม่ได้ให้อ่านโชว์
กะจะอ่านอันที่เคยอ่านโชว์ซะหน่อย
จากนั้นก็เริ่มให้มีถามคนในห้องตามหัวข้อที่กำหนดให้
และแล้ว...
ความจริงก็เปิดเผย
ที่เค้าพูดอังกฤษกันก็เพราะ
หนึ่งในนั้นพูดไทยไม่ได้
อิอิ
วันนี้มีกราวน์ของ Aire France มาเรียนด้วย
ตื่นเต้นๆ
แต่...
ภาษาฝรั่งเศสของเค้าอาจจะดีมั้ง(ไม่รู้อะนะ)
แต่ภาษาอังกฤษ เท่าที่ได้ฟังนี่
ก็...
ไม่น่าเชื่อว่าเป็นกราวน์(พูดแรงไปป่าวเพ่)
ไม่รู้อะ หรือว่าจะซุ่มก็ไม่รู้
หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยมีอะไรมาก
ขำๆ
ง่ายๆ
และแล้วก็หมดเวลา
เย้ๆๆ
กลับบ้านดีกว่า
แต่เดี๋ยว...
ต้องโทรจิกเพื่อนที่เรียนรามให้พาไปส่ง
อิอิ...มีเพื่อนดีก็งี้
ให้ไปส่งถึง The Mall เลย
แล้วก็นั่งรถตู้กลับมาด้วยอาการง่วงเหงาหาวนอน
ว่าแล้วก็มาถึงหน้าหมู่บ้าน
ทำไงดีอะ
ไม่ได้ซื้อขนมมากินเลย
แต่ไม่เป็นไร
เมื่อวานแอบเห็นมีร้านขายของเล็กอยู่ในหมู่บ้าน
รอดตายและ
เลยไปซื้อเป๊ปซี่ขวดนึงกับเลย์หนึ่งถุงใหญ่
หวังว่าจะพอประทังชีวิตให้อยู่รอดปลอดภัยจนถึงเย็นได้
สำคัญ...
คนขายน่ารักด้วย...อิอิ
ไม่รู้จะเล่าไรและ
จบดีกว่า... 3月30日 สมัครเรื่อยเฉื่อยช่วงที่ผ่านมา มีสายการบินเปิดรับลูกเรือเยอะเหมือนกัน
ที่จำได้ก็มี Bangkok, EVA, Air Asia,Orient Thai , Asiana, Emirates
และล่าสุดก็ United Airlines
แต่ส่วนมากจะรับแต่ผู้หญิง
อันไหนไม่ระบุก็สมัครดะเลยวุ้ย
แต่ก็ไม่ซีเรียสไรหรอก
เพราะคุณสมบัติไม่ครบซักกะที่
Emirates ต้องการอายุ 21 ณ วันสมัคร
ก็ดันอายุไม่ถึง
เด็กไปอีกซะงั้น
ส่วน United ได้ข่าวว่าเอาปริญญาตรี
แฮ่ๆ ก็ยังไม่จบอีกอะแหละ
ตอนสมัครของ United นี่
ก็โม้ไปนิดหน่อย
เรื่องประสบการณ์การทำงาน
ไม่งั้นเว็บมันไม่รับใบสมัครอะ
อิอิ
ไม่รู้จะถูกจับได้ป่าว
แต่ก็ไม่เป็นไร...
สมัครไปก็ไม่เสียหลาย
ได้ประสบการณ์ความตื่นเต้นในการกรอกใบสมัคร
พอถึงเวลาจริงจะได้ไม่ต้องเที่ยวไปถามคนโน้นคนนี้
ขนาดตอนนี้ยังมีคนมาถามมากมาย
ว่าต้องทำไงบ้าง เข้าเว็บอะไร คลิ้กตรงไหน
บางคนถามยังกะไม่มีความรู้อะไรเลย
งงจริงๆ
จะว่าไปเว็บ TCC นี่ก็มีคุณอนันต์
เป็นแหล่งความรู้ชั้นดีของวงการนี้เลยทีเดียว
สงสัยอาราย
ไปโพสต์ถามไว้
ซักพักก็จะมีทั้งผู้รู้และผู้ไม่รู้มาช่วยกันตอบ
ข่าวล่ามาแรงก็ต้องที่นี่เลย
รู้ก่อนชาวบ้านเค้าหมด
ตอนนี้ก็เก็บเกี่ยวปรสบการณ์ หาความรู้ไปก่อน
มันคงจะคุ้มค่า
ถ้าวันข้างหน้า
สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้
มันได้ใช้จริงในอนาคต 3月4日 ไป Workshop ที่ Sure Pass มาวันนี้ไปทำ Workshop ของ Bangkok Airways ที่ Sure Pass มา
ไปกับเพื่อนที่มหาลัย
ก็ดีอ่ะ
ได้รู้วิธีคิดในการตอบคำถามตอนสัมภาษณ์
อาจารย์ฝรั่งก็สอนสนุกดี
ตอนไปเรียนจริงคงได้เจอ
แต่ก่อนอื่น
ต้องหัดว่านน้ำก่อน
พรุ่งนี้จะได้กลับบ้านไปหัดซะที...วิ้ดวิ่ว 2月27日 One Step Closerเมื่อวานนี้ไปสมัครคอร์สเหินฟ้าของ Sure Pass มาที่รามอ่ะ
เริ่มเรียนเมษานี้อ่ะ
ก่อนหน้านั้นคงหัดว่ายน้ำก่อน อิอิ
การเริ่มต้นวิ่งตามความฝัน เริ่มขึ้น ณ บัดนี้... |
|
|